E3 Saxo Classic

De E3 Saxo Classic, voorheen bekend als E3 Harelbeke, is de koers die iedereen 'de mini Ronde van Vlaanderen' noemt. En terecht: dezelfde hellingen als De Ronde — Oude Kwaremont, Paterberg, Taaienberg — maar dan tien dagen eerder. Het is de ultieme generale repetitie voor het grote werk. De koers waar je als renner je visitekaartje afgeeft.

Wie hier wint, is automatisch topfavoriet voor Vlaanderens Mooiste. Dat is geen garantie, maar het is wel een niet onaardig voorteken.

De E3 werd voor het eerst verreden in 1958 als E3 Prijs Vlaanderen-Harelbeke. Jarenlang was het een semi-klassieker, zo'n koers die je op de achtergrond had staan terwijl je eigenlijk aan het stofzuigen was. Maar de koers groeide, en in 2012 kwam de WorldTour-status. Terecht, want de E3 was op dat moment al lang een koers voor de allerbesten.

Tom Boonen domineerde de E3 als geen ander: vijf overwinningen. Vijf. De man beschouwde die koers gewoon als zijn persoonlijke eigendom. Cancellara, Van Avermaet, Asgreen — allemaal vedettes die de E3 op hun palmares hebben staan. Maar vijf keer winnen doet niemand Boonen na.

De naam veranderde vaker dan het parcours: E3 Prijs Vlaanderen, E3 Harelbeke, en sinds 2021 E3 Saxo Classic. Maar de kern is altijd hetzelfde gebleven: een keiharde Vlaamse koers over de mooiste hellingen van Oost-Vlaanderen. Daar kun je geen naamsverandering aan afdoen.

Het parcours is zo'n 205 kilometer door het hartje van het Vlaamse heuvellandschap, met 17 hellingen en een stel kasseisectoren. Start en finish in Harelbeke. Kijk, als je die lijst hellingen ziet, dan begrijp je meteen waarom ze het de mini Ronde noemen.

De Oude Kwaremont en de Paterberg — dezelfde hellingen die De Ronde beslissen — vormen ook hier het zwaartepunt. Daar komen nog de Taaienberg, Eikenberg en Boigneberg bij. Wie dit overleeft met goede benen, mag met recht zeggen: ik ben klaar voor zondag. Of in ieder geval voor de bank op zondag, want dat geldt voor de meesten van ons.